Jak oddziały piechoty morskiej przygotowują się na wojny dronowe

Walka naziemna jest przepisywana na nowo

Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych opublikował Ground Combat Element 2040, wizję tego, jak jego siły mogą prowadzić coraz bardziej złożone bitwy lądowe w nadchodzących latach. Główny przekaz jest jasny: przyszły konflikt nie będzie definiowany wyłącznie przez siłę ognia, lecz przez to, jak szybko małe pododdziały potrafią dostosować się do pola walki kształtowanego przez drony i ciągłą obserwację.

Dlaczego najmniejsze drużyny mają największe znaczenie

Największa zmiana najprawdopodobniej będzie odczuwalna na najniższych szczeblach organizacji piechoty. W środowisku, w którym wrogie drony mogą rozpoznawać teren, śledzić i umożliwiać ataki przy niewielkim ostrzeżeniu, znane schematy przemieszczania stają się znacznie bardziej niebezpieczne. Małe drużyny piechoty morskiej będą musiały szybciej się rozpraszać, lepiej się maskować i pozostawać skuteczne mimo stałego zagrożenia z powietrza.

Bardziej sieciowe podejście

Koncepcja 2040 wskazuje na siłę, która działa mniej jako odizolowane drużyny strzeleckie, a bardziej jako część połączonego systemu. Oczekuje się, że sensory, łączność i środki rażenia będą współdziałać ściślej, zapewniając pododdziałom lepszą świadomość sytuacyjną i szybsze podejmowanie decyzji.

Ta szersza zmiana zakłada kilka priorytetów:

• lepszą świadomość sytuacyjną;
• szybsze przekazywanie informacji;
• ściślejszą integrację z systemami bezzałogowymi;
• taktyki projektowane z myślą o zagrożeniach z powietrza.

W takim środowisku drony są czymś więcej niż latającymi kamerami. Mogą wspierać rozpoznanie, pomagać w wskazywaniu celów do uderzeń albo stać się częścią łańcucha ataku. Pododdziały piechoty będą więc musiały robić coś więcej niż tylko dobrze walczyć — będą musiały przetrwać w przestrzeni walki, w której zagrożenie może nadejść z góry niemal w każdej chwili.

Szkolenie do innego pola walki

Przyszłe drużyny strzeleckie piechoty morskiej będą prawdopodobnie potrzebować większej biegłości technicznej, niż wymagało tradycyjne szkolenie piechoty. Oprócz celnego strzelania i działania w terenie żołnierze mogą potrzebować rozumieć sensory, nawigację, walkę radioelektroniczną i metody zwalczania dronów. Równie ważna jest umiejętność działania wtedy, gdy łączność jest zakłócona, a decyzje trzeba podejmować lokalnie, pod presją.

Szerszy obraz

Ground Combat Element 2040 sugeruje przyszłość, w której piechota morska łączy klasyczną manewrową walkę lądową ze świadomością epoki dronów, operacjami rozproszonymi i szybszą adaptacją. Dla małych pododdziałów wniosek jest prosty: sukces przypadnie nie tylko najsilniejszej sile, lecz tej, która jako pierwsza zobaczy, jako pierwsza się przemieści i najszybciej się dostosuje.